تکلیفت را با خودت روشن کرده ای؟!...

این که یارانت این همه برایم خواستنی هستند ،

از آن روست که توی لشکر تو ،کسی خاکستری نیست!

کسی وسط نیست.تکلیف همه با خودشان معلوم است.

کسی مبهم نیست. تردید ندارد.در رفت و آمد نیست.

و این را وسط معرکه ثابت کرده ؛ نه با حرف !

نه با شعار و ادعا...

مرحوم دهخدا گفته ، در تداول عامه ، "راست و حسینی " یعنی

حرف راست و واضح. بی ابهام ، بی پرده ، بی تردید!

چیزی که ماها خیلی وقت ها بلدش نیستیم.

یا چون میدانیم سخت است ، وقت های عمل ، از آن فرار میکنیم.

"راست و حسینی" بودن سخت است...

وسط نماندن آسان نیست!

دل یک دله کردن ، آن هم توی کشاکش معرکه هایسخت ، کار هرکسی نیست...

برای همین است که وقتی قصه ی "حرّ" را میخوانیم،

همان لحظه ها که دارد از خاکستری بودن رهامیکند خودش را

و می آید سمت سپیدی؛سمت شما ،

دلمان اوج میگیرد...

یا وقتی میخوانیم "زهیر بن قین" ، با یک تشر ، دلش را یک دله میکند و

پرده های خاکستری را کنار میزند ، چشم هایمان لبریز میشود.

چون میفهمیم شان، چون میدانیم آدم دیگر خاکستری نباشد،تکلیفش با خودش معلوم باشد، دلش را یک دله کرده باشد،

چقدر معرکه و رویایی و خواستنی میشود.